Abstract

Die skrywer ondersoek die interessante onderwerp van die benoeming en herbenoeming van stede, dorpe, riviere, berge en ander geografiese kenmerke. Hy begin deur ’n Bybelse oorsprong van hierdie verskynsel te beskryf en verduidelik die rol van internasionale liggame en kundiges. Daarna sit hy die grondwetlike en statutêre raamwerk uiteen waarbinne die proses van die verandering van betrokke name in Suid-Afrika behoort plaas te vind, asook die waardes waarop hierdie proses gegrond moet wees. Die skrywer bespreek die belang daarvan dat grondwetlike waardes en statutêre bepalings nagekom moet word, veral deur regeringsamptenare. Hy wys daarop dat openbare deelname bedoel is om te dien as: (a) ’n verwerping van die uitsluitende benadering tot sake van hierdie aard wat voor 1994 bestaan het; (b) ’n bevestiging van die feit dat deelnemende demokrasie nog altyd ’n integrale deel van Afrika-lewe, -filosofie en -regsleer was; (c) ’n herinnering aan wetgewers dat hulle na die onderskeie wetgewende liggame gestuur is om die belange van hul onderskeie kiesafdelings te verteenwoordig; (d) ’n geleentheid vir lede van die betrokke gemeenskappe om hul bekommernisse aan die relevante amptenare oor te dra, en sodoende vir hulself ’n werklike gevoel van behoort aan die gemeenskap waaraan die betrokke naam gekoppel is, te verseker. Die skrywer dui verder aan dat daar leemtes in die wet bestaan en dat die Wet op die Raad vir Suid-Afrikaanse Geografiese Name 118 van 1998 nie duidelik is oor die magte en funksies van provinsiale wetgewers nie. Hy wys daarop dat daar ’n moontlikheid van aanspreeklikheid aan die kant van regeringsamptenare kan wees wat in hierdie sfeer werk, indien litigasie teen hulle ingestel word. Hy spreek egter optimisme uit weens die beoogde veranderinge wat aan die wet aangebring gaan word. Nietemin is hy bekommerd oor die gehalte van die formulering van die Wysigingswetsontwerp op die Raad vir Suid-Afrikaanse Geografiese Name, soos dit tans daar uitsien. Hy maak ’n paar voorstelle oor hoe sommige van die bepalings daarin beter geformuleer kan word. Hy bespreek ook sommige van die belangrike regterlike uitsprake oor hoe openbare deelname in hierdie verband verseker behoort te word.